CU2

Carmel College boeit in 'Ret urn'
Voorstelling op locatie: Carmel College, Thijlaan, Oldenzaal.
Spel: leerlingen Carmel College,
Regie: Carole van Ruitenbeek.
Op de vraag naar de reden van het late tijdstip van aanvang van deze voorstelling, kreeg uw recensent het antwoord: 'Omdat het dan donker is.' Goed, daar valt geen speld tussen te krijgen. Blijkbaar beschikt het Carmel College niet over een verduisterbare zaal, dacht ik. Dat had ik mis. Waarom immers zou je alleen kunnen spelen in één zaal?
Bij aankomst voegde ik mij bij een groepje kleumende mensen die nog niet werden binnengelaten. Het wachten tot de voorstelling vindt buiten plaats. Helaas wil het met de lente nog niet zo vlotten; het is behoorlijk fris. Verlicht door fakkels en een bijna volle maan dempt men automatisch zijn stem, en er ontstaat een verwachtingsvolle sfeer. Via een rode loper wordt het publiek tenslotte een tunneltje ingeleid, waar de laatste regenbui heeft besloten haar water achter te laten, en komen we op een binnenplaats van het schoolgebouw.
We worden daar onmiddellijk overvallen door de eerste scene, uitgelicht met een fel witte volgspot en snoeiharde hard core/metal muziek. Drie acteurs bevinden zich op het dak en vandaaruit begint het spel: een verhaal over een opgegraven urn die een dolende geest oproept die geen rust kan vinden vanwege een vloek. De rest van de voorstelling vindt plaats op verschillende plekken in en buiten het schoolgebouw; een bijzondere vondst. Elke plek, op eigen wijze ingericht en belicht, vertelt zijn verhaal; het publiek verplaatst zich langs de fraaie tableaus met de geest als gids. Dans, vuur, machtswellust, angst, dood en verlossing (geen kinderachtige thema's in dit door de leerlingen zelf geschreven stuk!)
Sfeer is het kernwoord van deze voorstelling; door verzorgde kostumering, grime, decors, en perfect op de handeling aansluitende muziek.
De spelers blijven geconcentreerd en hebben een goed gevoel voor tempo en timing. Ook de humor geeft het geheel een prettige, niet te zware toon. Na een boeiend uur is de vloek uiteindelijk opgeheven, en vindt de geest haar rust.
Complimenten voor deze voorstelling, van een grote schoonheid, met oog voor detail.
Er is geen vloek meer; laat nu de lente maar komen.