CU2

Laura werd geboren in Solarolo, een dorpje in de provincie Ravenna, op 16 Mei 1974 om tien over vijf. Zij begon met zingen in het kerkkoor , en het zingen van duetten in de piano-bar met haar vader Fabrizio.



Voordat haar grote moment in San Remo aanbrak, deed zij mee aan diverse

zangconcoursen in Emiglia Romagna, en haar eerste kans deed zich voor in 1991, toen zij meedeed aan het festival van Castrocaro met het lied “New York, New York”, maar dit werd echter ongeldig verklaard. Het daaropvolgende jaar deed ze mee met “Saranno Famosi” , met het lied “Si sta cosi” , en het lukte haar de eerste plaats te bereiken

Dit concours gewonnen hebbend, had ze eigenlijk mee moeten doen aan het Festival van San Remo, maar zo ging het helaas niet en Laura zag haar droom in duigen vallen…….

Maar in de tussentijd was ze wel opgemerkt door Marco Marati (haar eerste manager) en in 1993 stond ze dan toch op het podium van het “Ariston”, waar ze uitkwam met “La Solitudine”, en de eerste plaats in de wacht sleepte. In maart van datzelfde jaar kwam ook haar eerste album uit, die dezelfde naam droeg.



Het daaropvolgende jaar, presenteerde zij zich opnieuw in San Remo, tijdens de grote sessie, met haar lied “Strani Amori”, waarmee ze de derde plaats bereikte. Tevens was het moment aangebroken, dat ze met haar muziek in het buitenland bekendheid begon te genieten. Vooral in Spanje genoot ze groot succes, en in 1994 verscheen dan ook haar eerste plaat in het Spaans. Met de spaanse versie van “Strani Amori”, “Amores Estraños”, bereikte ze zelfs de eerste plaats van Bill Board’s Hot Latin Tracks-lijst. Dat jaar ontving ze in Monte Carlo de Oscar voor de muziek, de World Music Award, voor best verkopende Italiaanse zanger/zangeres. Enige dagen later was ze alweer in Miami, om daar de onderscheiding “Lo Nuestro”in ontvangst te nemen, voor niet-amerikaanse zangers in de VS, en vlak daarna ontving ze de Platinum Globe voor de eerste niet-spaanse artiest die meer dan een miljoen platen in Spanje had verkocht!!!



In 1995 had ze haar eerste ervaringen met zingen in het Engels. Tim Rice, onder andere bekend van The Lion King, vertaalde voor haar La Solitudine, Loneliness, wat werd gepubliceerd op een album dat haar grootste sucessen tot dat moment bevatte.

12 September 1996 kwam “Le cose che vivi” uit, in wel 50 landen en in drie talen, italiaans, spaans en in het portugees (alleen voor de braziliaanse markt). Deze laatste bevatte als extra

“Tudo o que eu vivo (Le cose che vivi), Inesquecìvel (Incancellabile) en “Apaixonados como nòs” (Due inammorati come noi).

Hetzelfde jaar werd ze in Brussel beloond met de IFPI Platinum Award voor haar verkochte platen in Europa, en startte haar samenwerking met UNICEF.

In 1997 ging in Zwitserland haar eerste wereldtour van start, de World Wide Tour 97, en elk concert was totaal uitverkocht, van Parijs tot Lissabon, van Rotterdam tot Madrid, van Brussel tot Monte Carlo……

Zij ontving wel 80 platina platen en talloze andere tekenen van erkenning.

15 Oktober 1998 kwam in 50 landen haar volgende album uit, “La mia Risposta”, in twee versies, het spaans en het portugees, en daaropvolgend een concert-tour door Europa.

Het daaropvolgende jaar was ze te vinden in de VS om ”One more Time”op te nemen, de soundtrack van de film “Message in a bottle”, met Kevin Costner en Paul Newman.

We zitten nog steeds in 1999 als ze voor het eerst verschijnt in “Pavarotti and Friends”, alwaar ze “Il mondo che vorrei”, “Tu che m’hai preso il cuor” samen met de maestro, Luciano Pavarotti himself, en als laatste “We are the world”.Op 15 September in het jaar 2000 kwam “Tra Te e il Mare”uit, ook deze keer weer in twee talen. Het album ontleende zijn titel aan de gelijknamige song op het album, geschreven voor Laura door Biagio Antonacci, en ook vinden we “The extra Mile”, de titelsong van de film “Pokemon 2000”.

In februari 2001 vinden we Laura opnieuw op het podium van de “Ariston” in San Remo, dit keer niet als rijzende ster, maar als Super-Ster, en ze brengt het publiek “Il mio sbaglio piu grande” en een medley van haar grootste sucessen en mooiste canzones.

Hetzelfde jaar werd ze in 4 categorien genomineerd voor de Latin Grammy Awards, het beste vrouwelijke pop-album, beste producent van het jaar – samen met Alfredo Cerruti en Dado Parisini - , beste sound-engineer van het jaar – Jon Jacobs en Luca Bignardi - , KC Porter beste producer voor “Il mio sbaglio piu grande”. De uitreiking van de prijzen zou plaatsvinden op 11 September van dat jaar, maar werden op het laatste moment afgelast vanwege de dramatische ontwikkelingen in New York op die dag……Op 12 oktober 2001 kwam dan eindelijk het album “The best of Laura Pausini _ E ritorno da te” uit. HET album met haar grootste successen van 1993 tot 2000, met nieuwe arrangements voor diverse nummers (La solitudine, Non c’è, Strani Amori en Gente ). Ook staat er een prachtige versie op van Seamisai, uitgevoerd als duet samen met Gilberto Gil, in het italiaans en het portugees.



Het album werd uitgebracht in drie versies, een Spaanse, die het nummer “Dime”bevat, een uitvoering voor Brazilie met het nummer “Esperança”, de tune van een braziliaanse soapserie, en tenslotte een versie voor de scandinavische landen die het nummer “Surrender”bevatte, de eerste single van haar Engelstalige album. Na een lange wereldtour, kwam op 29 november 2002 de DVD uit van het concert in Milaan van 2 december 2001.

5 November 2002 kwam haar album “From the Inside” uit in de VS, Canada en Mexico, haar eerste album volledig in het engels. Dit album was eigenlijk gedacht voor de noord-amerikaanse markt. Van het nummer “Surrender”zijn in totaal wel 7 remix-versies gemaakt, en het lukte dit nummer dan ook de eerste plaats in de Bill Board lijsten te bereiken.

Hetzelfde jaar was ze aanwezig bij de Oscar uitreikingen in Oslo, waar ze “E ritorno da te, Surrender en Imagine” ten gehore bracht.



In 2003 kwam From the Inside ook uit in Europa, Australie en Japan. Van dit album werden drie versies uitgebracht, een amerikaans/europese die 12 nummers bevatte, een australische versie, die 14 nummers bevatte, waaronder twee remixen van Surrender, en tenslotte de japanse versie die ook twee nummers in het italiaans bevatte (Il mio sbaglio piu grande en In assenza di te )

Laura keert opnieuw terug naar Modena, waar ze weer op het podium staat in Pavarotti and Friends, waar ze “Il mondo che vorrei”, “We are the world”, en “Tu che m’hai preso il cuor”

Op 22 october 2004 kwam in 40 landen haar nieuwste album uit, “Resta in Ascolto”, en tevens de spaanse uitvoering daarvan, die de titel “Escucha” meekreeg. Na een lange promotietour, die haar van Italie naar Spanje en de Verenigde Staten voerde, ving voor Laura in februari de Resta in Ascolto tour aan, met optredens in alle grote Italiaanse, Europese en (Zuid-) Amerikaanse steden

ff twee engelse songteksten, dat leest makkelijker dandat italiaans.. al vindt ik de italiaanse liedjes leuker.. oow jaah ff by the way.. die tweede komt uit de film the grinch..

______________________________________________________________________________________
every little thging you do

When you listen to my heart
Oh, I like it
When you touch me I get
So excited
And I never thought that I would say
I'm blown away and so into
Every little thing you do

When you look at me that way
Oh, it moves me
When you take my hand the love
Goes right through me
And the reason that it feels so good
Is because you put your heart into
Every little thing you do

You're the rhythm in my song
You're the switch that turns me on
The only place where I belong or want to be
You're the half that makes me whole
The only one who sees my soul
Baby it's so real but still I can't believe
Every little thing you do to me

When you take my hand
I like it
Oh, I like it
When you listen to my heart
Oh, I like it
I like it

Even in the night when you're not here with me
My sweetest dreams still take me to
Every little thing you do

Repeat Chorus

Oh, I like it
Hmm, I like it

Every little thing

I like it

______________________________________________________________________________________
You're a mean one mr grinch

You're a mean one, Mr. Grinch.
You really are a heel.
You're as cuddly as a cactus,
You're as charming as an eel, Mr. Grinch.
You're a bad banana
With a greasy black peel.

You're a monster, Mr. Grinch.
Your heart's an empty hole.
Your brain is full of spiders,
You have garlic in your soul, Mr. Grinch.
I wouldn't touch you, with a
thirty-nine-and-a-half foot pole.

You're a vile one, Mr. Grinch.
You have termites in your smile.
You have all the tender sweetness
Of a seasick crocodile, Mr. Grinch.
Given the choice between the two of you
I'd take the seasick crockodile.

You're a foul one, Mr. Grinch.
You're a nasty, wasty skunk.
Your heart is full of unwashed socks
Your soul is full of gunk, Mr. Grinch.
The three words that best describe you
are as follows, and I quote: "Stink. Stank. Stunk."

You're a rotter, Mr. Grinch.
You're the king of sinful sots.
Your heart's a dead tomato splotched
With moldy purple spots, Mr. Grinch.
Your soul is an apalling dump heap overflowing
with the most disgraceful assortment of deplorable
rubbish imaginable,
Mangled up in tangled up knots.

You nauseate me, Mr. Grinch.
With a nauseaus super-naus.
You're a crooked jerky jockey
And you drive a crooked horse, Mr. Grinch.
You're a three decker saurkraut and toadstool sandwich
With arsenic sauce.