CU2

Dit ben ik, nou ja, dit was ik in de kerstvakantie. Naast mij Yevgeniy, een schaatser uit de Europapark ijsshow die er best mag zijn (ja, de show, en de schaatser, ondanks dat zijn nieuwe kapsel wel een achteruitgang is geweest. Inmiddels dus niet meer zoals boven met haar op mijn kin. De baard is er na 10 jaar van af.



Wie ben ik?
Ik ben dus Jeroen, nu alweer hard richting de 3t jaar, woonachtig in Gouda, maar dat staat hierboven ook allemaal.
Na jarenlang me bezig te hebben gehouden met het leidinggeven van een water-scoutinggroep hier in de buurt heb ik besloten daar een einde aan te maken en me op andere hobby's te concentreren.
De grootste daarvan is het bezoeken van pret- en attractieparken, en er zullen in de zomer weinig vrije dagen voorbij gaan dat ik niet in een dergelijk park te vinden ben.

Oorspronkelijk in de veronderstelling de enige te zijn met deze afwijking ging ik nog wel eens alleen op pad, maar oh wat een wonder, ik was niet de enige.
Als eerste kwamen de Rollercoasterfriends op mijn pad.

Mijn eerste trip met hen was naar Parc Asterix (hierover later meer) en een dag later meteen de opening van Loup Garou, de houten achtbaan van Six Flags Belgie

Met deze club hebben we zelfs in het magazine van Heidepark gestaan. Oplage 200.000 meen ik.

Niet veel later kwam daar een tweede "club" bij. Een forum waar ik dagelijks (met uitzondering van vakanties) te vinden ben:



Deze liefhebberij dateert dus niet van de laatste paar jaar. Ik ben eigenlijk altijd al gek geweest op vooral achtbanen. Hoogtepunt, zeker in Europa, is Tonnere de Zeus, de woodie die in het al eerder genoemde Parc Asterix staat.
Mijn eerste ritje dateert van 5 jaar geleden. Het zal je op de bovenste foto al opgevallen zijn dat ik niet de lichtste ben, maar het is dus nog erger geweest. De foto werd toen gemaakt in de first drop, en die is dus echt geweldig goed.





In 2002 werd Nederland en in het bijzonder Six Flags Holland, een schitterende achtbaan rijker. De naam, Goliath. Ik had het genoegen bij de opening te mogen zijn en op het allerlaatste moment zelfs toegang tot de allereerste rit. Maar toen sloeg het noodlot toe. De beugels van de kar waar ik had moeten instappen konden niet open. Dus als je foto's van die eerste rit ziet met een leeg karretje, dan weet je dus waar ik had moeten zitten. Onderstaande foto is dus niet van de allereerste, maar van de allertweede rit. Overigens was deze openingsdag, en zeker de festiviteiten 's avonds een regelrechte topper. Schitterend verlicht, goed verzorgd en rijden in het donker. Werelds gewoon.




Hoogtepunt van het afgelopen jaar voor mij persoonlijk was de trip naar Amerika, alwaar ik met 3 belgische mede-rollercoasterfriends een aantal van de beste parken heb bezocht, waaronder Disneyland, Cedar Point en Six Flags Magic Mountain.
Een van de meest bijzondere banen was "X". Een baan waarmee zeer veel problemen waren, waar toen we er waren maar 1 trein op reed en die we gelukkig nog 2 keer hebben kunnen doen. Een paar weken later is ie weer voor een flinke periode dichtgegaan. Een toffe ervaring.




Dat schoonheid en een fijne baan niet altijd samengaan bewijst Mantis. Zeer feestelijk gekleurd, van de beste bouwer van achtbanen ter wereld, maar wat heb ik in deze standup een koppijn gekregen.




Uiteraard zijn niet alleen de achtbanen belangrijk in parken, maar ook de hele sfeer. Dat maakt de Efteling elke keer toch ook weer een bezoekje waard. Naast de Fata Morgana mag dan ook niet de theatervoorstelling in het sprookjesbos worden overgeslagen. Ik weet het, bedoeld voor kids, maar desondanks errug leuk.
In 2002 waren er diverse sprookjesfiguren in wisselende voorstellingen. Hier sta ik op de foto met twee Roodkapjes. De ene, met het Roodkapje-kostuum aan, is de namaak, en de ander, met de Doornroosje-jurk aan de enige echte. Zij wist pas hoe je moet taarten waven, de jager spelen en vooral, "Oh. bloemen" zeggen.




Inmiddels is er ook een eigen project bijgekomen. Als 1 van de oprichters ben ik een tijdlang druk bezig geweest met Whoosh Magazine. Dit online pretparktijdschrift kan iedereen gratis downloaden, als PDF bestand en dan bijvoorbeeld uitprinten en lezen. Ook op de site zijn wekelijks updates met leuke nieuwtjes, verhalen en foto's, die uiteraard allemaal te maken hebben met attractieparken. Omdat op de samenwerking met de overgebleven medeoprichter het woord samenwerking zeker niet vasn toepassing was zijn deze werkzaamheden inmiddels beëindigd.
In de laatste jaren heb ik ook de kermis weer herontdekt. Was ik er vroeger gek van, de laatste jaren kwam ik er zelden. Is in je eentje ook niet zo leuk. Maar nu, in gezelschap, toch wel weer een boel leuke attracties ontdekt. De breakdance als klassieker natuurlijk, de duitse Booster is werkelijk fantastisch, de Extreme, waarover ik later nog wel wat meer zal vertellen (iets over dagrecords en zo) en tenslotte de Booster. Het heeft een kermis of 2 geduurd voordat ik in deze enorme centrifuge durfde te stappen, maar de ervaring was heerlijk. Tintelend

Hoewel de bovenstaande hobby verslavende vormen heeft aangenomen, zijn er nog wel andere dingen ook die ik leuk vind: namelijk musicals.
Dit begon met de film van Oliver, al oud toen ik m zag dus nu stokoud. Ik was dus zeer verheugd te horen dat Oliver weer opnieuw werd opgevoerd. Ik heb deze zelfs 2maal gezien. En hoewel er vele kinder-casts waren, toevallig beide keren met exact dezelfde kinderen. En een briljante Arjan Ederveen als Fagin.





En uiteraard is voor elke hobby wel een forum te vinden. Hier vermaak ik me ook wel:




Een andere musicaltopper was Whistle Down The Wind. Het nummer No Matter What van Boyzone vond ik al verbazingwekkend goed, terwijl ik niet echt een liefhebber ben van die groep. Maar dat kwam dus uit deze musical.
Een spectakel, een uitstekende cast, en fantastische muziek.







En dan de musical waarvan ik nog steeds niet weet wat ik ervan moet denken. Op het ene moment prachtig, op het andere moment vreselijk. Maar ook de enige echte Gay-musical die ik ken. Pas na deze musical heb ik voor de volle 100% mijn eigen geaardheid geaccepteerd, dus in zekere zin heeft ie mijn leven veranderd. Het gaat om Closer To Heaven, met muziek van de Pet Shop Boys. Ik zat eerste rij, en ik moet zeggen, het was een hele hete avond op deze manier.

Tot voorlopig slot nog maar een actiefoto. De grote dreiging in legoland duitsland. Een haai: