CU2

Dwars door licht en schaduw
Volg je de weg van je bestaan
Vechtend tegen beelden
Die steeds komen en gaan

Als dag en nacht verwisselen
Momenten van verdriet en geluk
Je innerlijke onvrede
Vreet je helemaal stuk

Dwars door zon en duister
Angstig leef je voort
Als door een wiel gedreven
Wordt jouw ritme steeds verstoord

Seconden tikken verder
Zonder dat je het weet
Ik kijk en hoop voor even
Dat je deze periode later weer vergeet


Ik kan met geen pen mijn gedachten omschrijven
Omdat de juiste woorden uit mijn gedachten blijven
Ik kan met schrijven niet uiten wat ik voel
Omdat woorden niet kunnen zeggen wat ik bedoel
Ik kan mijn gedachten niet ordenen in dit gedicht
Ze wegen te zwaar of ze zijn weer te licht
Ik kan met rijmen niet zeggen wat er in me speelt
Omdat een woord met de echte betekenis verschilt
Ik kan met typen mijn overpeinzingen niet uiten
Omdat ik op de verkeerde omschrijvingen zal stuiten
Daarom eindig ik dit schrijven maar gauw
En zeg ik alleen dat ik van je hou


In een autistische beeld gevangen
Zie ik het ontstaan
De kleine irritaties
Zijn mij niet ontgaan

In een autistische beeld gevangen
Oplopende spanning is bij jou ontstaan
Agressie is jou weerbaarheid
Ook al gaat het anderen niets aan

In een autistische beeld gevangen
Leef jij je woede uit
Je weet er niet mee om te gaan
Als je op irritaties stuit

In een autistische beeld gevangen
Wil jij je emoties kwijt
Je weet niet hoe je dat moet doen
En later komt de spijt


In de magie van de vriendschap
School het gevaar
Eindeloze gesprekken
En steeds vaker zagen wij elkaar

In de magie van de vriendschap
Ontstond het ongemerkt
Onze gevoelens
Werden door elkaar versterkt

In de magie van de vriendschap
Kwam het vanzelf tot stand
Door de tijd heen
Ontstond er met elkaar een band

In de magie van de vriendschap
En hoewel ik je nu mis
Weet ik dat juist die vriendschap
Een goede basis is


Als je aan het einde van de tunnel
Het licht niet meer kunt zien
Dan is het dal erg diep
En niet overzichtelijk misschien

Als je aan het einde van de tunnel
Niet gelooft dat het licht er is
Dan is het vechten tegen de bierkaai
En gaat het zeker mis

Als je aan het einde van de tunnel
Niet ziet dat het einde is in zicht
Dan is je beeld vertroebeld
En ben je volledig uit je evenwicht

Als je aan het einde van de tunnel
Weer ziet een licht verloop
Dan is er weer een toekomst
En weer een sprankje hoop


Als een lichtje in het duister
Kijk jij op me neer
Ik voel steeds jou aanwezigheid
Ook al ben je er niet meer

Een stralende strakke blauwe lucht
En jij bent ergens daar
Dat jij signalen afgeeft
Is mij zonneklaar

Herinneringen komen steeds voorbij
Het voelt niet meer verward
Ik zal je niet vergeten
Voor altijd in mijn hart


Hoge golven.....woest op en neer
Prachtig.....zo gaat de zee te keer
De krul die in de spetters verdwijnt
De zon die op de golven schijnt
Het fascineert mij, mijn aandacht is op zee gericht
Seconden, minuten, uren.....het blijft een mooi gezicht!


Er zijn dagen in mijn leven, dat ik het even niet meer weet
Er zijn dagen in mijn leven, dat ik de gelukkige momenten vergeet
Er zijn dagen in mijn leven, dan voelt alles me te zwaar
Er zijn dagen in mijn leven, dat ik veel moeheid ervaar
Er zijn dagen in mijn leven, dan heb ik veel verdriet
Er zijn dagen in mijn leven, positief denken lukt me dan niet


Het licht
Een kleine kier
Ik wil het grijpen
Maar het lukt niet hier

Het licht
Een spleetje zo klein
Enig houvast
Daar wil ik zijn

Het licht
Als onder een deur
Daar is het mooi
Daar is geen gezeur

Het licht
Met sfeer en gepast
Het licht
Mijn enige houvast


Ik moest even naar het strand
En toen ik daar was aanbeland
Kon ik genieten van de zee
De golven namen schelpen mee
Ik liep te slenteren door het zand
Hoge golven sloegen op het strand
Het was rustig en net vloed
De zee doet mij zo goed
Het ruisen van de zee geeft mij rust
Ik denk aan hem dat hij me kust
Ik voel zijn warmte en zijn kracht
Zijn lichaam tegen mij zo zacht
Ik droom van zijn warme mond
En zijn haar glanst zo gezond
Zijn ogen, sprekend en bruin
Ogen waar ik zo in verzuim
Plots springt Tika tegen mij op
Zij vraagt om het gooien van een stok
Ik sta weer met twee benen in de werkelijkheid
We gaan naar huis, het is tijd


Over dit papier gebogen
Zit ik met tranen in mijn ogen
Ze biggelen over mijn gezicht
Na het lezen van jou gedicht
Zo gevoelig opgeschreven
Dat ik even......
een heel gelukkig moment mocht beleven


Ik vier een feestje, een feestje helemaal alleen
Dat ik daar plezier aan zou beleven wist ik niet voorheen
Ik heb lol, met mezelf en ik heb plezier
Ik ben alleen thuis en ik zit niet aan het bier
Gewoon een goed gevoel en ik geniet ervan
Ik ben blij dat ik dat voelen kan!!!

Met dank aan angelmisty voor het mooie linker plaatje!